Zapisy przebiegu tragicznych katastrof lotniczych

Jeżeli pobyt w otoczeniu o niskim ciśnieniu tlenu przedłuża się, dochodzi do porażenia czynności poszczególnych układów organizmu i do śmierci. Wcześnie zatrzymana zostaje czynność układu oddechowego i narządu krążenia. Przerwanie dopływu tlenu do mózgu powoduje rozwinięcie się w nim nieodwracalnych zmian już po upływie około 4 minut.

Zapisy przebiegu tragicznych katastrof lotniczych, zwłaszcza z okresu ostatniej wojny, oraz wyniki badań doświadczalnych wskazują, że często w warunkach nagłej dekompresji i ostrej hipoksji prawie jednocześnie dochodzi do utraty świadomości i zatrzymania czynności oddechowej. Tak np. analiza przebiegu kilku katastrof bombowców amerykańskich w czasie wojny wykazała, że śmierć tych członków załóg, którzy zginęli z powodu hipoksji, nastąpiła w większości przypadków w ciągu 5-15 minut od chwili dekompresji, w poszczególnych zaś przypadkach nawet szybciej i tylko wyjątkowo nastąpiła w kilka minut później.

Narażenie człowieka na niskie ciśnienie otaczającego powietrza kryje poza groźbą ostrej hipoksji jeszcze inne niebezpieczeństwo. Jeżeli ciśnienie to jest równe lub niższe od ciśnienia pary wodnej w temperaturze ciała, dochodzi do wrzenia płynów ustrojowych i uwalniania w tkankach pęcherzyków pary wodnej, uszkadzających te tkanki i zatykających drobne naczynia krwionośne, co ze swej strony powoduje niedotlenienia tkanek. Pęcherzyki pary wodnej powstają w takiej sytuacji i we krwi innych naczyń, m.in. dużych żył doprowadzających krew do serca. Ich liczba i rozmiary – mogą łączyć się ze sobą – są tak duże, że mogą one nawet hamować dopływ krwi z żył do serca, a co za tym idzie – i czynności tego narządu.

Leave a Reply