Sztuczna atmosfera

Człowiek staje niekiedy przed koniecznością pozostawania jakiś czas w zamkniętych pomieszczeniach kabin statków kosmicznych, łodzi podwodnych, różnego rodzaju batyskafów, schronów podziemnych i in. Zmusza to do opracowania optymalnego składu oferowanych mu tam do oddychania mieszanin gazowych. Z różnych względów w różnych okolicznościach muszą to być mieszaniny o składzie odmiennym od powietrza atmosferycznego. Zawsze istnieje pewne ryzyko zmiany składu tych „sztucznych atmosfer”, najczęściej na skutek niedostatecznie sprawnego działania pochłaniaczy wydychanego dwutlenku węgla.

Problem wpływu zwiększonego stężenia C02 we wdychanym powietrzu budzi m.in. z tego względu coraz większe zainteresowanie, tym bardziej że wzrost stężenia COa w powietrzu może występować nie tylko w hermetycznych kabinach pojazdów wyposażonych w złożone systemy klimatyzacyjne, ale i w kabinach np. czołgów, bunkrów podziemnych, w kopalniach i wielu innych miejscach.

Warto przypomnieć, że stężenie C02 w powietrzu atmosferycznym jest niskie i wynosi zawsze około 0,03 %. Wzrost stężenia dwutlenku węgla w powietrzu do 5% – zdarzający się w różnych sytuacjach awaryjnych – powoduje stopniowe zmniejszenie pobudliwości ośrodka oddechowego i po upływie około 30 min. działania mogą wystąpić objawy zatrucia – duszność, zaburzenia świadomości, drgawki i in.

Dwutlenek węgla w stężeniu 8-15% wywołuje bóle i zawroty głowy, uczucie ucisku w klatce piersiowej, wymioty, a niekiedy stan wzmożonego dobrego samopoczucia, euforię, poprzedzającą utratę przytomności. Gaz ten w stężeniu około 20% wywiera – jak już była o tym mowa – wpływ narkotyczny. Osiągnięcie przez stężenie C02 w powietrzu wartości 30-40% wywołuje natychmiastową śmierć w wyniku porażenia czynności ośrodka oddechowego.

Leave a Reply