Profesor Gustaw Przychocki

Pasjonujące dowody historyczne wykorzystywania w organizacji żyda społecznego Inków zjawiska aklimatyzacji wysokościowej zestawił znany fizjolog peruwiański, badacz adaptacji do warunków hipo- ksji, prof. Carlos Monge w monografii Acclimatization in the Andes. Historical Confirmations of „Climatic Agression” in the Development of Andean Men, J. Hopkins Press., Baltimore, 1948. wcześniej zabraniały przemieszczenia Indian z rejonów ,»zimnych” do „umiarkowanych”, i na odwrót, dekrety cesarza Karola V i króla Filipa II. Tego rodzaju dowodów uwzględniania w organizacji społecznej czynników środowiska fizycznego (w tym przypadku wysokogórskiego) już w bardzo dawnej przeszłości można znaleźć więcej w zapisach historycznych z tamtych lat i w monografiach dotyczących biologicznych aspektów tej problematyki.

W połowie lat czterdziestych naszego, wieku znawca kultury i cywilizacji antycznej profesor Gustaw Przychocki opublikował rozprawkę pt. Nie myśmy pierwsi…. Dotyczyła ona wzorów współczesnych rozwiązań technicznych w myśli antycznej. Tytuł pracy znakomicie paśuje także do wielu obserwacji i analiz fizjologicznych, w dużym stopniu tych, które dotyczą problemów biologicznych stosunku człowiek-środowisko. I te problemy rozważane były od dawna, od dawna usiłowano rozwiązywać je na drodze doświadczalnej. W ciągu ostatnich lat renomowane wydawnictwa naukowe zaczęły publikować wybory pełnych przedruków prac, m.in. fizjologicznych sprzed 30-50 lat. Na pewno takie utrwalenie śladów rozwoju myśli m.in. o zdolności człowieka do życia na dużych wysokościach zasługuje na uwagę.

Leave a Reply