Powiększanie objętości gazów zawartych w jamach ciała

Sytuacja taka może teoretycznie zagrażać kosmonautom wykonującym zadania poza pojazdem, w przestrzeni kosmicznej. Na ogół przyjmuje się, że takie niebezpieczeństwo staje się realne przy obniżeniu ciśnienia otaczającej atmosfery do około 47 mmHg, tzn. na wysokości około 19 tys. m.

Duże obniżenie ciśnienia atmosferycznego może zakłócić czynności organizmu w jeszcze inny sposób. Rozprężanie gazów w jamach ciała (jamie brzusznej, zatokach czołowych i zatokach obocznych nosa i in.) może stać się przyczyną ostrych dolegliwości bólowych lub nawet grozić uszkodzeniem tkanek. Zjawisko to zwane jest meteoryzmem. Wielu pasażerów linii lotniczych doświadczyło gwałtownego bólu chorego zęba, czego przyczyną było niewielkie nawet obniżenie ciśnienia powietrza w kabinie samolotu, powodujące rozprężenie gazu w zamkniętej np. torbieli zęba i ucisk na jego bogato unerwioną miazgę, bólu wywołanego rozprężaniem się powietrza i uciskiem na podrażnione tkanki w przypadku zapalenia ucha środkowego itd.

Na dużych wysokościach dekompresja może wywołać uszkodzenie tkanki płucnej przez rozprężenie się zawartego w płucach powietrza i in. Skutkom powiększania objętości gazów zawartych w jamach ciała, przy obniżaniu się ciśnienia otaczającego powietrza, można zapobiegać przez stosowanie specjalnych ubiorów wysokościowych (patrz rys. VII.2). Urządzenia ubioru kompensacyjnego są uruchamiane na określonej wysokości lub przez odpowiedni czujnik mierzący ciśnienie atmosferyczne. Ubiór zostaje silniej „naciągnięty”, kompensując powiększającą się objętość ciała.

W przeszłości gatunku, w toku filogenezy, organizm nie stykał się z warunkami ostrej dekompresji i dlatego zapewne nie wykształciły się specyficzne, skuteczne mechanizmy obrony przed nagłym, bardzo głębokim obniżeniem zawartości tlenu w atmosferze czy skutkami wrzenia płynów ustrojowych.

Leave a Reply