Podłoże morfologiczne reakcji emocjonalnych cz. II

Z drugiej strony, drażniąc prądem różne okolice wymienionych części mózgu można wywołać u spokojnie drzemiącego zwierzęcia gwałtowne, rozwijające się w ciągu sekund objawy burzliwych emocji – lęku, wściekłości i in. W klasycznych już, często przytaczanych doświadczeniach Hess wywoływał np. u kota gwałtowne pobudzenie emocjonalne drażniąc elektrycznie okolice podwzgórzo- we: drzemiące spokojnie zwierzę zrywało się na łapy, źrenice rozszerzały się, sierść ulegała nastroszeniu, wzrastało napięcie mięśni szkieletowych, wargi odsuwały się ukazując kły, mimika przybierała charakter typowy dla pobudzenia emocjonalnego (opisany szczegółowo przez Darwina w roku 1872), występo- Darwin Ch. The Expression oj the Emotions in Man and Animals. J. Murray, London 1872. wały burzliwe zmiany wegetatywne, jak przyspieszenie częstości skurczów serca i oddechów, wzrost ciśnienia tętniczego krwi i in. Zwierzę rzucało się na każdy niewielki przedmiot przesuwający się w zasięgu jego wzroku i rzucało się do ucieczki przed każdym większym przedmiotem. Objawy te znikały natychmiast po wyłączeniu prądu drażniącego podwzgórze zwierzęcia. Hess i współpr. nadali zespołowi tych objawów nazwę „reakcji obronnej”. Uderzające jest podobieństwo czy nawet identyczność obrazu reakcji obronnej wywołanej na tak sztucznej drodze z obrazem tych reakcji w normalnym życiu zwierzęcia w warunkach zagrożenia przez napastnika.

Widocznie drażnienie prądem wyzwala w tych rejonach układu nerwowego takie same zmiany jak te, które występują tam normalnie pod wpływem impulsów nerwowych docierających z różnych pól czuciowych (narządów zmysłów) ustroju w wyniku ich pobudzenia wywołanego obecnością napastnika lub zmianami w środowisku sygnalizującymi jego obecność.

Leave a Reply