Ostra hipoksja

Hipoksja wysokościowa może powstać nagle lub rozwijać się stopniowo – mówimy o hipoksji ostrej i przewlekłej. Ostra hipoksja stanowi szczególnie duże zagrożenie życia. Na szczęście zdrowy człowiek narażany bywa na nią tylko w szczególnych okolicznościach, ściślej mówiąc, ostra hipoksja wysokościowa stanowi obecnie bardziej potencjalne niż rzeczywiste zagrożenie. Zdarzyć się może (i niekiedy zdarza się) narażenie na ostrą hipoksję np. personelu latającego w przypadku, gdy na skutek błędu konstrukcyjnego lub błędu w obsłudze zawiedzie system klimatyzacyjny samolotu lecącego na dużej wysokości, gdy zawiedzie urządzenie tlenowe pilota samolotu wojskowego, wystąpi uszkodzenie pojazdu kosmicznego lub awaria urządzenia klimatyzacyjnego ubioru orbitującego kosmonauty. Może się to również zdarzyć w przypadku uszkodzenia lub wadliwej obsługi aparatu tlenowego alpinisty.

Przy czytaniu opisów tego rodzaju, dotyczących sytuacji wyjątkowych, które przydarzyć się mogą bardzo malej liczbie ludzi, i to głównie uprawiających zawody lub dyscypliny sportu z góry obarczone pewnym ryzykiem, nasuwa się wątpliwość, która nieraz już pojawiała się w tej książce. Czy uzasadnione jest poświęcanie czasu, energii i pieniędzy na badania dotyczące wpływu na organizm człowieka tak wyjątkowych sytuacji i czy z ich obrazem warto jest w ogóle zapoznawać się ludziom, którzy nie muszą tego czynić ze względu na swoje obowiązki zawodowe? Odpowiedź na oba te pytania jest pozytywna.

Leave a Reply