Obniżanie się temperatury wewnętrznej ciała (rektalnej)

W celu zwiększenia skuteczności obrony przed śmiercią z hipotermii istnieje potrzeba głębszego poznania fizjologicznych mechanizmów adaptacji organizmu do zimnego otoczenia i sposobów poszerzania tych granic.

Nie jest to zresztą problem tylko katastrof na morzu. Co roku giną z powodu hipotermii turyści w górach, wiele przypadków utonięć w wodach śródlądowych i przybrzeżnych związanych jest z hipotermią, narażeni są na nią speleolodzy itd., itd.

Nagły kontakt z zimną wodą w wyjątkowych przypadkach może zagrażać życiu i z innych, niejasnych jeszcze przyczyn. czas zanurzenia badanego w wodzie o temperaturze 29°C. Obniżanie się temperatury wewnętrznej ciała (rektalnej) podczas zanurzenia w wodzie o temperaturze 29°C. Badano ochotnika w wieku 20 lat, szczupłego, sprawnego fizycznie. Badany nie miał uczucia dyskomfortu podczas całego badania. Tempo przemiany materii wzrosło o 0,90 kcal/m2/min do 1,65 kcal/m2/min w ciągu badania, nie osiągając jednak wartości stwierdzonej w zimniejszej wodzie (2,40 kcal/m2/min w wodzie o temperaturze 26°C). Tak więc w tej sytuacji dobrze tolerowanej subiektywnie termogeneza nie osiągała indywidualnego maksimum. Obniżająca się stale temperatura ciała i wystąpienie w późniejszym okresie zanurzenia zaburzeń rytmu czynności serpa stwierdzonych elektrokardiograficznie, były przyczyną przerwania badania (na podst. M.G. Hay- warda i W.R. Keatinga 1979)

Co roku pojawiają się doniesienia o niezrozumiałej śmierci dobrze pływających ludzi w ciągu paru minut po wejściu do wody. Stare tłumaczenie tych przypadków „przykurczem” mięśni zwykle nie znajduje potwierdzenia. Na sekcjach zwłok nie stwierdza się też zwykle żadnych zmian chorobowych. Raczej z braku lepiej uzasadnionego wytłumaczenia niż z przekonania o słuszności przyjmuje się zwykle, że śmierć spowodowało nagłe odruchowe zatrzymanie pracy serca.

Leave a Reply