Mechanizm patofizjologiczny nagłej psychogennej śmierci

Służba zdrowia zarejestrowała w tym okresie znaczny wzrost liczby rozwodów, alkoholizmu i przypadków chorób psychicznych. Stwierdzono u zagrożonych zwolnieniem z pracy ludzi podwyższone stężenie glukozy we krwi i zmniejszoną liczbę tzw. kwasochłonnych krwinek białych, wskazującą pośrednio na zwiększoną aktywność kory nadnerczy. Stwierdzono też wybitnie większą częstotliwość występowania zmian elektrokardiograficznych w stosunku do całej populacji amerykańskiej w tym wieku. Co więcej, wśród tej właśnie grupy młodych ludzi (średnio 31 lat) wzrosła znacznie liczba stwierdzonych klinicznie przypadków choroby niedokrwiennej serca i liczba zawałów serca. Rozważono rolę stresu emocjonalnego jako czynnika zagrożenia nagłą śmiercią u młodych, do niedawna zdrowych ludzi.

W warunkach współczesnego życia stres psychiczny może zatem stanowić czynnik zagrożenia nagłą śmiercią lub ciężkimi zaburzeniami czynności serca. Mechanizm patofizjologiczny nagłej psychogennej śmierci nadal jest niejasny. Nie ulega wątpliwości, że może on zawierać ogniwo dysfunkcji układu wegetatywnego wywołanej przez bezpośredni wpływ wyższych części ośrodkowego układu nerwowego. Wiele nowszych badań popiera słuszność poglądu Cannona o szczególnym znaczeniu hiperaktywności układu adrenergicznego w tym mechanizmie. Nowsze badania wskazują na możliwość neurogennego skurczu naczyń wieńcowych serca i zmniejszenie dopływu do serca krwi zaopatrującej ten narząd w tlen, materiały energetyczne i in. Może wystąpić wtórne, w stosunku do skurczu naczyń krwionośnych, zmniejszenie objętości minutowej serca i niewydolność serca. Zwiększenie pod wpływem amin katecholowych pracy serca, zwłaszcza kiedy nie zwiększa się odpowiednio dopływ krwi do mięśnia sercowego, może stać się przyczyną zaburzenia zaopatrzenia tego mięśnia w wysokoenergetyczne fosforany – fosfokreatynę i adenozynotrój fosforan (ATP). Dotyczy to specjalnie warstwy podwsierdziowej mięśnia sercowego. Krew przepływa przez tę warstwę głównie w okresie rozkurczu komór serca i przy przyspieszonej jego akcji, której towarzyszy skrócenie faz rozkurczu komór serca: ukrwienie tej warstwy jest upośledzone bardziej niż innych części serca. Ponadto włókna tej części mięśnia sercowego rozwijają większe napięcie niż włókna warstwy podnasierdziowej. Skojarzenie obu wymienionych czynników przyczynia się do wyczerpania się związków wysokoenergetycznych (głównie w włóknach warstwy podwsierdziowej) pod wpływem wywołanej przez stres emocjonalny hiper- katecholaminemii . Właśnie w warstwie podwsierdziowej wykrywano główne ogniska martwicy mięśnia sercowego (ogniska zawałowe) w przypadkach nagłej

Leave a Reply