Kryteria rozwoju aklimatyzacji do zimna

Rozkład temperatur w ty- typowy ubiór Lapończyka powym szałasie lapońskim ratury skóry, wywołujące nie tylko uczucie zimna, ale i reakcje naczynioskurczowe, odpowiednio długo trwające i często powtarzane. Obniżenie temperatury wewnętrznej przyspiesza rozwój aklimatyzacji do zimna, samo może wyzwolić zmiany aklimatyzacyjne, ale nie jest warunkiem rozwinięcia się ich.

Niewiele ludzi spełnia te kryteria rozwoju aklimatyzacji do zimna. Zdaniem niektórych badaczy istnieje tylko jeden niewątpliwy wyjątek: koreańskie poła- wiaczki pereł – ama, w ciągu całej zimy nurkujące przez wiele godzin dziennie w wodzie o temperaturze 6-7°C.

Dlatego tak niewiele wiadomo o cechach i fizjologicznym mechanizmie rozwoju ogólnej aklimatyzacji człowieka do zimna. W ciągu ostatnich lat zebrano jednak pewien materiał danych dotyczących reakcji na zimno ludzi, których można uważać za zaaklimatyzowanych do otoczenia o niskiej temperaturze ze względu na przynajmniej periodyczne narażenie ich na jej wpływ. Należą do nich mieszkańcy niektórych rejonów Australii, Buszmeni afrykańscy i in. L,udzie ci obchodzą się praktycznie bez ubrania również w tych okresach roku, w których temperatura opada nocami do poziomu lub poniżej 0°C. Obfitych danych na temat tych zagadnień dostarczyły także badania medyczno-fizjologiczne prowadzone podczas niektórych wypraw na tereny Arktyki i Antarktydy. Szczególnie owocne były badania przeprowadzone przez T. Budda i współpr. podczas australijskiej wyprawy na Antarktydę, opublikowane w roku 1974. Również na polskiej stacji badawczej PAN im. H. Arctowskiego na Antarktydzie rozwijany był program badań fizjologicznych (prof. K. Kwarecki, doc. W. Kowalski). Wyniki tych badań wykazują kilka kategorii zmian fizjologicznych w organizmie, które można traktować jako przejawy ogólnej aklimatyzacji do zimna.

Leave a Reply