Inne zmiany fizjologiczne w stanie nieważkości

Badania elektroencefalo- graficzne, przeprowadzone podczas lotów kosmicznych, wykazały wbrew początkowym obawom, że samo pozostawanie w stanie nieważkości nie powoduje zakłóceń snu. Mogą one wystąpić w związku z naruszeniem dobowej periodyki funkcji, ale jest to już inna sprawa. Nie pokonane dotychczas trudności wyłoniły się natomiast w związku z bardzo silnymi objawami choroby lokomocyjnej, występującymi u niektórych członków załóg pojazdów kosmicznych w okresie wchodzenia w stan nieważkości i utrzymującymi się około tygodnia. Po 8-10 dniach występuje u niektórych kosmonautów druga faza zakłóceń czynności narządu równowagi (błędnika i związanych z nim struktur układu nerwowego), polegająca na zmniejszeniu wrażliwości narządu równowagi na pobudzające go bodźce. Powoduje to zakłócenie koordynacji ruchów i inne dolegliwości.

Jako ciekawostkę bardziej niż fakt o znaczeniu fizjologicznym można tutaj podać, że długość ciała człowieka podczas pozostawania w stanie nieważkości zwiększa się nawet o 4-5 cm w następstwie zmniejszenia się ucisku na chrząstki międzykręgowe. „Wydłużenie ciała” nie ma znaczenia biologicznego, ale sprawia kłopot inżynierom projektującym ubiory kosmonautów i wyposażenie statków kosmicznych. Ciekawostką (przynajmniej na razie) jest także zmiana w stanie nieważkości kształtu krwinek czerwonych.

Leave a Reply