Hałas i cisza: wibracje: pola elektro magnetyczne cz. II

Zadaniem nauk o biologii człowieka w warunkach jego egzystencji (przede wszystkim fizjologii pracy) jest ustalenie pełnego obrazu zmian zachodzących w organizmie pod wpływem wymienionych czynników, wyjaśnienie, czy wpływy te mogą stanowić zagrożenie zdrowia i jakie ich nasilenie i czas działania organizm toleruje. Granice tolerancji fizjologicznej tego rodzaju wpływów muszą być możliwie ściśle określone i przestrzegane z absolutną ścisłością.

Badania takie trwają. Nie są one łatwe: wiele z nich można prowadzić tylko na zwierzętach. To wyłania niezwykle trudne pytania, w jakim stopniu zmiany rozwijające się np. u myszy poddawanych działaniu hałasu, wibracji czy promieniowania elektromagnetycznego, są podobne do zagrażających również człowiekowi narażanemu na podobny wpływ, w jakiej mierze czynniki te mają porównywalne znaczenie biologiczne dla organizmu człowieka i zwierząt doświadczalnych. Prowadzone są również badania zmierzające do wyświetlenia tych wątpliwości. W tej chwili jedynym rozsądnym z punktu widzenia ochrony zdrowia stanowiskiem, jakie można zająć w odniesieniu do tych wątpliwości, jest założenie, że zmiany wywoływane przez omawiane czynniki w organizmie zwierząt doświadczalnych mogą w analogicznych warunkach wystąpić także w ustroju człowieka.

Hałas groźny jest dla zdrowia z kilku względów. Może on oczywiście uszkadzać narząd słuchu i ten aspekt jego działania patogennego jest znany powszechnie, nie mniej groźny dla zdrowia jest jednak wpływ hałasu na układ nerwowy. U zwierząt doświadczalnych bodźce akustyczne mogą wywołać napady drgawek, a nawet spowodować nagłą śmierć. Znane jest nerwicorodne działanie hałasu u człowieka. Urbaniści i ludzie odpowiedzialni za organizację ruchu kołowego w ośrodkach wielkomiejskich nie doceniają chyba jednak głębokości wpływu tego czynnika na człowieka.

Leave a Reply