Fizjologiczny koszt adaptacji

Fizjologiczny koszt adaptacji zwiększa się w miarę starzenia się organizmu. Ta utrata zdolności przystosowawczych jest jedną z najbardziej stałych cech starzenia się. Choć poznanie istoty tego procesu jest sprawą jeszcze chyba odległej przyszłości, nie ulega wątpliwości, że jest on wewnętrzną cechą organizmu. Wszystkie procesy fizjologiczne związane ze wzrostem, rozwojem i starzeniem się organizmu są sprzężone z upływem czasu. W tym sensie organizm staje się „kalendarzem zaznaczającym upływ czasu, choć nie wiadomo, co odwraca jego karty” (R.W. Brauer). Na pewno trudno byłoby zestawić ze sobą czas biologiczny i czas astronomiczny. Tym więcej pozostaje możliwości na to, aby na „upływie czasu biologicznego” odcisnęły piętno wpływy środowiska. Z punktu widzenia tematu tej książki ważny jest właśnie problem wpływu czynników środowiskowych na starzenie się organizmu. Stary problem „naturę or nur turę” w świetle wyników współczesnych badań nie daje się rozstrzygnąć na korzyść żadnej z tych alternatyw. Trzeba przyjąć, że obie są słuszne. Zatem środowisko, sposób życia mogą wywierać wpływ na rozwój procesu starzenia się organizmu człowieka.

Trzeba jeszcze raz powtórzyć podstawowe stwierdzenie: starzeniu się towa- „Natura czy wychowanie (kształcenie)”. rzyszy utrata zdolności przystosowawczych organizmu. Za wykonanie tej samej co kiedyś czynności, za przetrwanie fali upałów, depresji ciśnienia atmosferycznego, awarii systemu ogrzewającego mieszkania itd. człowiek starszy płaci znacznie większą ceną fizjologiczną niż człowiek w młodszym wieku. Zbyt często zapomina się o tym lub udaje się, że problem taki nie istnieje.

Leave a Reply