Czasu tolerowania przez organizm człowieka ostrej hipoksji

Jeżeli dekompresja nastąpi na wysokości niższej od około 15 tys. m, człowiek oddychający czystym tlenem zachowuje pełną świadomość i zdolność do wykonywania złożonych czynności, czasem może naprawić awarię, która spowodowała dekompresję, czasem przedsięwziąć inne kroki usuwające zagrożenie życia.

Stwierdzenie opisanych wyżej faktów dotyczących czasu tolerowania przez organizm człowieka ostrej hipoksji i możliwości wydłużania tego czasu przez oddychanie tlenem ma bardzo dużą wartość praktyczną przy konstrukcji urządzeń zabezpieczających pasażerów niektórych typów samolotów, załogi statków kosmicznych i in. przed skutkami nie przewidzianej dekompresji. Wprowadzenie urządzeń automatycznie wykrywających zmniejszenie ciśnienia lub/i zawartości tlenu w kabinie i uruchamiających zasobniki z tlenem może zapewnić w przypadku awarii dostatecznie długi czas pełnej świadomości załogi dla uruchomienia przez nią właściwych środków zaradczych. Można tu dodać, że subiektywna ocena tego rodzaju zagrożenia przez człowieka jest bardzo niepewna lub mylna. Wczesne objawy ogólnego niedotlenienia układu nerwowego – najbardziej wrażliwego na brak tlenu – obejmują nie tylko utrudnienie podejmowania właściwych sądów i decyzji, skłonność do robienia błędów, dyskoordynację ruchów i in., ale i nadmierną pewność siebie, euforię, zaburzenia pamięci itd. Wszystko to utrudnia ocenę własnego stanu. Dlatego w szkoleniu biologiczno-me- dycznym astronautów zalecano m.in. zwracanie uwagi w czasie lotu na zachowanie się innych członków załogi i pamiętanie o możliwości rozwijania się hipoksji w przypadku wystąpienia nawet pojedynczych z opisanych wyżej objawów.

Leave a Reply