Archive for Lipiec 5th, 2015

Antonio Viterbi i jego przypadek cz. II

Dziennik Viterbiego potwierdza przekonanie, że głód po pewnym czasie można tolerować, pragnienie natomiast nasila się ciągle, stając się uczuciem nie do zniesienia. Dopiero w stanie preagonalnym uczucie pragnienia może złagodnieć, mimo odwodnienia organizmu, przypuszczalnie na skutek głębokich zmian w czynności ośrodkowego układu nerwowego, stanowiącego tkankowy substrat odczuć.

Czytaj dalej »

Granice tolerancji odwodnienia organizmu – kontynuacja

Po utracie około 4% ciężaru ciała występuje dokuczliwe uczucie suchości w jamie ustnej, uczucie osłabienia mięśniowego, znużenia, czasem apatii i senności. Objawy te stają się coraz bardziej dokuczliwe w miarę dalszej utraty (6-8% ciężaru ciała) wody przez organizm: wydzielanie śliny ustaje prawie zupełnie, język jest suchy, obrzmiały i sztywny, mówienie zaczyna sprawiać trudność. Po przekroczeniu przez deficyt wody w organizmie 10-11% ciężaru ciała przełykanie staje się prawie niemożliwe, a po przekroczeniu 12% – występują zaburzenia świadomej kontroli postępowania.

Czytaj dalej »

Na co pozwalają emocje?

Wypreparowany nerw ruchowy pobudzany był przez bodźce elektryczne. Wyzwoliły one w nerwie impuls nerwowy (potencjał czynnościowy), który pobudzał mięsień wyzwalając jego skurcz. Na mięsień działał więc fizjologiczny impuls nerwowy. kory nadnerczy oraz glukagon, wydzielane jednocześnie w większych ilościach. Zmniejszone stężenie insuliny również ułatwia to działanie. Zwiększony dodatkowo dowóz do mięśni materiałów energetycznych naturalnie przedłuża ich zdolność do pracy, a podtrzymywanie zaopatrzenia w glukozę układu nerwowego opóźnia występowanie objawów niedocukrzenia tej tkanki, stanowiące jeden z czynników zmęczenia (patrz str. 104).

Czytaj dalej »