Archive for Czerwiec 3rd, 2015

Mechanizmy współdziałające w rozwoju aklimatyzacji wysokościowej

Omówione wyżej mechanizmy współdziałające w rozwoju aklimatyzacji wysokościowej – zwiększanie wentylacji płuc, nasilenie czynności układu krążenia oraz wzrost objętości i zmiany właściwości krwi – zmniejszają wprawdzie deficyt dopływu tlenu do tkanek, ale go nie wyrównują. U ludzi zaaklimatyzowanych do hipoksji krytyczna prężność tlenu w tkankach, tzn. prężność tlenu, poniżej której ustaje metabolizm tlenowy w mitochondriach, musi być mniejsza niż u ludzi niezaaklimatyzowanych. Krytyczna prężność tlenu w mitochondriach wynosi 1-3 mmHg. Różnica prężności tlenu między krwią płynącą w kapilarach a środowiskiem wewnątrzkomórkowym wynosi normalnie co najmniej 30 mmHg. Tak znaczna różnica prężności tlenu stanowi siłę napędową jego dyfuzji z krwi płynącej w naczyniach włosowatych do komórek, gdzie jest wykorzystywany w mitochondriach. Obniżenie prężności tlenu we krwi w warunkach hipoksji zmniejsza tę różnicę i drastycznie pogarsza warunki tkankowej dyfuzji tlenu.

Czytaj dalej »